به نام خدا
عکاسي
ماکرو
عکاسي ماکرو به نوعي عکاسي
گفته مي شود که در آن تصوير اشيا بزرگتر از اندازه واقعي شان، يا
نسبتي بزرگتر از 1:1 گرفته ميشود. در عکاسي ماکرو جزئياتي از شيئ ديده
مي شود که با چشم معمولي نمي توان ديد.
در برخي دوربين ها، عکاس نياز به مبدل هاي ماکرو يا حلقه هايي
دارد (Extension Tubes) كه بين لنز و بدنه دوربين بسته شده و
آن لنز را ماكرو ميكنند. لنز هاي ويژه ماکرو معمولا گرانتر از ساير لنزها بوده و
براي نزديک شدن زياد به سوژه و جلوگيري از تغيير شکل و اعوجاج تصوير طراحي شده اند. بعضي از
لنزهاي تله فتو نيز داراي قابليت ماکرو مي باشند که با ترکيب اپتيکي ويژه اي که
دارند مي توانند در شرايط بسيار نزديک به سوژه نيز روي آن فوکوس
نمايند.
Extension Tube
از عمده مزاياي دوربين هاي ديجيتال اين است که بيشتر آنها قادر به عکاسي ماکرو با کيفيت
نسبتا خوب مي باشند، بطوريكه در بعضي از انواع
اين دوربين ها تا حد بسيار زيادي مي توان به سوژه نزديک شد.
در عکاسي ماکرو، سرعت شاتر معمولا بدليل شرايط نوري خاص پايين بوده و استفاده
از سه پايه براي عکاسي، ايده بسيار خوبي است. بعلاوه عکس گرفتن با استفاه از تايمر، از لرزيدن دوربين و خراب شدن عکس جلوگيري
مي كند.
عکاسي ماکرو مي تواند براي ثبت تصوير اشياء ارزشمندي نظير سکهها، جواهرات يا تمبرها بکار
گرفته شود. ديگر استفاده عکاسي ماکرو در
صنعت است که براي بازرسي و کنترل کيفيت از آن استفاده ميشود، همچنين صنعت بيمه
براي ثبت تصوير اجزاء ارزشمند دستگاهها از اين تکنيک استفاده مي کند و يا از
ديگر کاربرد هاي مهم اين لنزها تهيه ميکروفيلم بري استفاده در کتابخانه ها مي
باشد.
بطور کلي نماي
درشت و نزديک اشياء ميتواند کاربردهاي بسيار متنوعي داشته باشد. همانطور که قبلا
ذکر شد تصوير نماي نزديک يک شيء معادل نگاه کردن به آن شيء با ذره بين است. جزئياتي
که بطور معمول قابل ديدن نيستند ناگهان بيرون مي زنند و زيباييها يا زشتيهاي نهفته
جسم به چشم ميآيند.
لنز ماكرو
مشكلاتي كه ممكن است در اين نوع عكاسي با آن روبرو شويد عبارتند
از:
۱. عمق ميدان کم
۲.کمبود نور
۳.لرزش دست
۴.ايجاد سايه روي سوژه
۵.ابريهامي (پاشيدگي رنگها در کناره هاي تصوير)
۶.فرار سوژه (اگر موجود زنده باشد، مخصوصا حشرات)
براي حل اين مشکلات راههاي مختلفي وجود دارد :
الف)استفاده از لنزهاي ماکروي قوي که عمق ميدان وضوح بالايي
دارند. (براي کساني که از slr و
dslr استفاده ميکنند.)
ب)استفاده از ديافراگم بسته و سرعت شاتر پايين يا
ايزوي بالا (هر کدام از دو روش گفته شده مشکلاتي دارند که بايد بررسي كنيد با کدامشان
ميتوانيد بهتر کار کنيد.) حالت اول باعث مات شدن عکس ميشود که با استفاده از سه پايه
يا يك پايه و يا لرزه گير Image Stabilizer الكترونيکي يا اپتيك دوربينتان ميتوانيد
آنرا رفع کنيد. در روش دوم يعني بالا بردن حساسيت "ISO" نويز ايجاد ميشود که کيفيت عکس را پايين مياورد.
ج)استفاده از فلاشهاي مخصوص ماکرو : اين فلاشها بر روي لنز دوربين نصب شده
و معمولا قيمت بالايي دارند.
Flash Ring
نکته:استفاده از فلاشهاي معمولي باعث ايجاد نورهاي
نامعقول و تند مي شود. سعي کنيد در نور هاي ملايم مثل طلوع يا غروب خورشيد و يا
هنگامي که
هوا ابري است عکاسي کنيد.
عمق
ميدان
همانطور که ميدانيد عمق ميدان به محدوده
واضح تصوير گفته مي شود.
ديافراگم کوچک (عدد f بزرگتر) عمق ميدان بيشتري از ديافراگم بزرگ (عدد
f کوچکتر) دارد. بيشتر دوربين هاي کوچک امکان انتخاب ديافراگم
را به عكاس نميدهند. بنابر اين اگر سوژه بخوبي
روشن نشده باشد احتمالا دوربين ديافراگمی باز را انتخاب نموده و عمق
ميدان را کاهش خواهد داد.
خط قرمز ناحيه کانوني تصوير و نوار سبز
محدوده فوکوس (عمق ميدان) را نشان مي دهد.
مساله کوچکي
عمق ميدان ايجاب مي کند که سوژه و دوربين حتما موازي هم باشند. (عکس بالا) با
اطمينان از موازي بودن سوژه و دوربين تا حد ممکن مي توان مطمئن شد که عمق ميدان در
تصوير يکنواخت باقي ميماند.
با لنزهايي که معمولا در دوربينهاي کوچک
استفاده ميشوند، ايجاد اعوجاج در نماهاي نزديک موضوعي مهم ميباشد. تغييرات ايجاد
شده توسط لنز، مانند انحناي گوشهها به درون و برآمدگي مياني تصوير از مشکلات معمول
ميباشند. اگر تغيير شکلی در عکسهاي ماکرو دوربينتان ديديد نشانه
اين است که اين لنز براي
عکاسي ماکرو طراحي نشده است. براي پنهان کردن مشکل، از خطهاي صاف افقي و عمودي
در ترکيب بندي عکستان پرهيز نماييد و يا از تغيير شکلهاي نرم افزاري براي تصحيح عکس استفاده نماييد. عکاسي ماکرو و نماهاي بسيار نزديک معمولا
باعث تغيير شکل پرسپکتيو، شبيه لنزهاي وايد ميشود.
در تصوير فوق قطعات کوچک مقواي سفيد و يک آينه براي
روشن کردن سوژه مورد استفاده قرار گرفتهاند. دوربين نيز با استفاده از سه پايه ثابت
شده است.
معمولا از فلاش نمي توان بطور موثري
در ماكروگرافي استفاده کرد، چون به احتمال زياد
باعث تابش بيش از حد نور بخاطر نزديکي زياد به سوژه
ميشود. در چنين حالاتي بهترين کار اين است که فلاش را خاموش کرده و منبع نور مناسبي را
تهيه كنيم.
در هواي آزاد از نور خورشيد و
چند تکه آينه کوچک به عنوان منعکس کننده مي توان براي حذف سايههاي ناخواسته
استفاده نمود. در محل سربسته نيز مي توان با استفاده از لامپهاي
معمولي و بازتابندههاي ساده به نتايج خوبي رسيد. توجه داشته باشيد که
ممکن است بخاطر حذف زردي نورهاي تنگستن مجبور باشيد تصحيح رنگ
و تراز سفيدي مناسبي را در تصوير ايجاد نماييد. اگر آينه در دسترس نباشد
يک تکه مقواي سفيد نيز خوب است و نور را بطور مات و يكنواخت بر روي سوژه بازميتاباند. راه
ديگر اين است که يک مقوا را با فويلهاي آلومينيومي بپوشانيد تا
بازتابندگي آن را بالاتر ببريد. اگر لازم بود ميتوان براي توزيع
يکنواختتر نور روي سوژه از بازتابنده هاي بيشتري استفاده نمود.
با مقواهاي سفيد نور پخش شده
و سايههاي تند حذف مي شوند. هنگامي که از زوم براي درشتنمايي استفاده مي کنيد استفاده از سه پايه و
يا هر وسيله ديگر براي حذف لرزشهاي دست نبايد فراموش شود. دوربين ديجيتال يکي از
بهترين راههاي گرفتن عکسهاي ماکرو است. ديدن بلافاصله ي نتيجه کار در دوربين هاي ديجيتال امکان تصحيح
اشتباهات احتمالي را ايجاد مي نمايد.
يک سکه با سه نورپردازي متفاوت
سکه زيرين: فلاش با نور هالوژن،
وسطي هالوژن تنها و اولي فقط فلاش
استفاده از فلاش سرخود و نورهاي انعكاسي
فلاش ميتواند سايههاي تندي روي اجسام ايجاد كند. در مورد برخي عكسها
شايد چنين سايههايي قابل قبول باشد اما اگر هدف ما نورپردازي يكنواخت باشد بايستي
قسمتي از نور فلاش را اطراف جسم مورد نظر پخش نمائيم.
يك راه ساده، عكسبرداري
دريك محيط انعكاسي و منتشركننده نور است. مثلاً يك جعبه ساده را در نظر بگيريد كه
سطح داخلي آن توسط مقواي سفيد پوشانده شده است. هزينه تهيه چنين جعبهاي بسيار كم
اما نتايج حاصله از استفاده آن بسيار زياد است.
فلاش هاي Slave
فلاشهاي Slave ارزان و ابتدايي را ميتوان به سادگي تهيه نمود.
هنگامي كه سنسورهاي اين فلاش نور را احساس ميكنند ، فلاش عمل مي كند.
در مثال زير از 2 فيلتر
ND براي كنترل موثر نور فلاش
Slave استفاده شده است.
3
2
1
در عكس اول نور فلاش
Slave
بسيار قوي بوده و جسم را بيش از حد روشن كرده است. در عكس دوم از 2 فيلتر
ND استفاده شده و در عكس دوم سايه ايجاد شده در
سمت راست جسم ، نشانه استفاده از منبع ثانويه نور است.
در مورد دوربينهايي كه در حالت ماكرو،
فلاش دروني آنها قابل استفاده نيست، تنها روش ممكن استفاده از نورهاي تابشي سفيد و
بخصوص نوع هالوژن ميباشد. استفاده از اين روش نورپردازي مشكل
است چرا كه حبابهاي لامپ ، نقاطي با نور شديد روي جسم ايجاد ميكنند.
تنظيم تراز سفيدي براساس دماي نور براي تهيه
عكسهاي خوب بسيار حياتي است. عكسهايي كه با اين روش گرفته ميشوند، حتي با
تنظيم درست تراز سفيدي گرمتر به نظر آمده و نسبت به عکسهايي که
با فلاش گرفته ميشوند.
تهيه و تنظيم : فاطمه هاشمي
استاد راهنما : محسن گلزاريان
زمستان 1384
منبع: سايت akkasee
و ...
